Mijn dagelijks leven · 04. december 2020
De holle stad Met een duidelijk doel fiets ik naar de toch altijd gezellige hoofdstad van Brabant, maar meteen wanneer ik het centrum nader krijg ik datzelfde gevoel als laatst in de supermarkt: een slechte science fiction filmset. Het is leeg in de altijd drukke straten. Het is beangstigend leeg in de winkels. Het lijken holle ruimtes waar ik overal verlangende ogen van het personeel boven hun mondkapjes naar de deur zie loeren en mij als het ware naar binnen willen schreeuwen, maar het geluid...
Laatste blog · 18. november 2020
IN EEN BRABANTS STEMLOKAAL In de gang van dit stemlokaal-in-schoolgebouw sta ik in de rij. Een waarnemer houdt vanaf hier het stemlokaal in de gaten en als de stemgerechtigden daar verdwenen zijn mag een volgende verder lopen. Wanneer ik bijna aan de beurt ben wordt mij door deze man verzocht een mondkapje op te doen. Ik zeg hem vriendelijk dat ik dat niet zal doen en voeg er terloops nog even aan toe dat het niet verplicht is. “Doe het dan voor ons”, is zijn smekende reactie. Ik vraag hem...
Wereldse zaken · 30. augustus 2020
Lekker even wandelen tussen de buien door en voor de zekerheid de paraplu paraat, parkeren we aan de rand van de Kampina in de buurt van het mooie landgoed rond kasteel Nemelaer in Haaren. Als de zon zich laat zien, vallen de prachtige, natte en frisse rode bessen van de meidoorn op die midden in een donker stukje bos hun zonnestraaltje meepikken. De reuk van het vochtige gebladerte voelt als een natuurlijk medicijn. En dan zien we een aanlokkelijk gastvrij bord dat ons binnenwenkt naar het...
Mijn dagelijks leven · 09. augustus 2020
We hadden afgesproken om zaterdag een route te gaan lopen en ik was de gelukkige om die wandeling uit te zoeken. Hoe dichter de zaterdag naderde hoe zekerder we werden van het weer. De hittegolf zou zijn hoogtepunt hebben bereikt op die bewuste dag, waardoor ik enige aanpassingen moest doen aan de planning. Ten eerste niet al teveel lopen in de palle zon, maar ook het liefst niet al te ver weg zodat we vroeg konden aanvangen met de uitdaging. De wekker liep af om acht uur en binnen het uur...
Wereldse zaken · 25. maart 2020
De wereld staat op zijn kop en de angst overheerst. Dat is wat betreft onze kinderen nog het meest traumatisch denk ik. Kinderen, en volwassenen natuurlijk ook, worden dagelijks bestookt door de (sociale) media met cijfers van het aantal doden van die dag. In een van de journaals laten ze een paar kinderen zien die voor de televisie liggen waarop het cijfer van die dag bekend wordt gemaakt en je ziet die gezichten vol verontwaardiging, verwarring en vrees. Het doet me ontzettend zeer en zeker...
Mijn dagelijks leven · 04. augustus 2019
Ken je die paus die naar bedevaartplaats Lapa in Portugal zou gaan? Hij ging niet. Deze catastrofe heeft zich voltrokken in 1998. Vijfhonderd jaar na een verschijning van Maria, zou een enorm religieus feest in dit pittoreske Portugese dorpje een finale beleven met de komst van Paus Johannes Paulus II. Een enorm altaar werd opgetrokken, een kapel en prachtig aangeklede toeschouwersvelden voor de te verwachte duizenden en duizenden gelovigen. De lange laan van dat altaar naar de kerk in het...
Vaccins · 28. juni 2019
Toen op 15 december 1947 mijn oudere broer Henk was geboren schreef ome Piet, een broer van mijn vader die in Zevenbergschenhoek woonde en twaalf kinderen grootbracht, een brief naar Boxtel om te feliciteren met de nieuwste Langenberg telg: “...Hartelijk gefeliciteerd met de geboorte van de kleine Hendrik. Alles wel goed zeker. Hier gaat alles goed. De kinderen zijn weer goed gezond. De vijf kleinsten hebben de mazelen gehad. Met de werkzaamheden gaat het ook heel goed...” Fantastisch. Vijf...
Mijn dagelijks leven · 11. maart 2019
Het is vier uur in de middag en, na een lange autorit naar de top van El Teide op Tenerife, lig ik op mijn buik op een verstelbaar bedje aan het zwembad, genietend van de heerlijke warmte van de zon en denkend aan de regen in het stormachtige vaderland. Na een klein kwartiertje hoor ik allerlei heftige geluiden naast me. Aan het zuchten en kreunen kan ik het niet horen, maar de luttele woorden die daar tussendoor mijn gehoororganen bereiken, kan ik opmaken dat het om een ‘Welsh-woman’ gaat....
Mijn dagelijks leven · 11. maart 2019
We hebben een fascinerende autorit gemaakt op het eiland Tenerife. Vooral de weg door Masca is een schitterende ervaring in deze fabelachtige omgeving met enorme vulkanische rotsformaties die al rijkelijk begroeid zijn. Elke draai in de weg biedt een hernieuwd ongelooflijk, adembenemend uitzicht. Maar nu rijden we de drukte van Los Cristianos weer in richting ons hotel. Het grootste probleem is hier het parkeren. Bij het hotel zijn een stuk of tien plekken, maar daar maak je op deze tijd van de...
Mijn dagelijks leven · 06. maart 2019
Frank Verschillende momenten op de dag flitst het door mijn hoofd. Heel even. Heel even is er een soort vraagteken dat het niet meer mogelijk is om naar jou toe te rijden om.... Heel even denk ik dan: “Maar dat kan toch niet waar zijn?” Het zijn maar fracties van seconden en dan sta ik op de grond en weet ik het weer wat dood betekent. Vreemd dat ik al drie jaar weet dat jouw ziekte je zal slopen. Dat niemand, zeker niet met deze agressieve vorm, dit zal kunnen winnen. Meerdere keren hebben...

Meer weergeven