· 

De Atelier Artikelen deel 1. Het virus mocht geen naam hebben / Bescherm onze kinderen

 

 

De wereld staat op zijn kop en de angst overheerst. Dat is wat betreft onze kinderen nog het meest traumatisch denk ik. 

Kinderen, en volwassenen natuurlijk ook, worden dagelijks bestookt door de (sociale) media met cijfers van het aantal doden van die dag. In een van de journaals laten ze  een paar kinderen zien die voor de televisie liggen waarop het cijfer van die dag bekend wordt gemaakt en je ziet die gezichten vol verontwaardiging, verwarring en vrees. Het doet me ontzettend zeer en zeker omdat de vader, die erbij zit niet reageert. 

Praat er samen over, probeer uitleg te geven en geef ze bescherming. 

Ik keek toevallig gisteren naar Steven Seagal die tegen een angstige medepassagier van het schip zei: “Blijf maar achter mij lopen, dan gebeurt je niets”. En ik dacht meteen aan de bescherming die ik hier bedoel voor de kids.

Heel veel mensen en zeker ook de kinderen kunnen zo’n cijfers niet in perspectief zien. 

Let wel, ik vind elke dode één teveel, maar het maakt wel onderdeel uit van ons leven. Zeker in het jaarlijks terugkerende griepseizoen.

Neem nu bijvoorbeeld 2018. Slechts twee jaar geleden, maar bij velen al uit het geheugen gedeletet. Maar even voor de volwassen lezer (laat de kinderen even aan een spelletje beginnen), er waren toen zo af en toe headlines in de kranten over de sterke griepgolf. Ook waren er media die gewag maakten van de overvolle ziekenhuizen omdat ze overladen werden met grieppatiënten. Als we nu voor een griepseizoen vier maanden tellen, vielen er honderd doden gemiddeld per dag. Ik zet geen uitroeptekens, maar ook bij mij heeft dat flinke impact. Van dat aantal zeiden de specialisten dat er zo’n twintig overleden aan de ‘normale’ griep en tachtig extra omdat er nog een virus rondwaarde... Vier maanden lang en bijna twaalf duizend doden. In Nederland alleen hè. En dan staat bij toeval vandaag een foto in de krant van de drukbezochte bevrijdingsfeesten in 2018. Het leven ging door. Bedrijven vielen niet om. Men verloor zijn baan niet. Geen crisis… Men was wel enigszins bang, maar men vierde het leven.

 

Het virus mocht geen naam hebben.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Aad (woensdag, 25 maart 2020 17:39)

    Mooi verwoord Hans.

  • #2

    Linda vd koevering (donderdag, 26 maart 2020 06:41)

    Klopt helemaal lieve Hans !
    Goed verwoord ! En zo zitten we allemaal in hetzelfde schuitje en inderdaad moeten we samen proberen sterk te staan .. ongeacht of iets wel en niet klopt wat nu aan cijfers en getallen voorbij komt maar vooral je eigen en je gezin proberen zo goed mogelijk te beschermen op wat voor manier dan ook...
    hou jullie haaks❤️ Liefs